Leren bij Bewegings-wetenschappen!

Leren bij Bewegings-wetenschappen!

De Vereniging voor Bewegingswetenschappen Nederland organiseerde in samenwerking met Richting Sportgericht de thema-avond: Baanwielrennen: de successen van Rio en uitdagingen voor Tokio. Zo’n 70 belangstellenden waren op 28 november 2016 aanwezig bij de bijeenkomst van de Interessegroep Sport die geheel in het teken stond van baanwielrennen

Mijn vraag: wat kan ik als niet baanwielrenner hiervan leren? Een oefening lateraal denken dus…en dat loont altijd! Kijk ook de video!

Los daarvan: het ont-moeten van mede vakideoten is op zich al heel erg mooi en inspirerend en zo waren ook de leuke gesprekken met Hanno van de Loo en Gerard van der Poel.

Les 1: ik wil ook in de Simulator!

Bert Otten – oud docent van Jan Bloem en ondergetekende – is echt geniaal. Zowel vakinhoudelijk als qua presentatie. Bert Otten is hoogleraar neuromechanica en prothesiologie bij het Centrum voor Bewegingswetenschappen van het UMCG te Groningen. Hij sprak over de Olympische fietsprestaties van Elis Ligtlee.

Met behulp van biomechanica en fysiologie gaf Bert antwoord op de vraag hoe Elis haar prestaties in de toekomst nog zou kunnen verbeteren. Daarvoor gooit hij gegevens in een simulatiemodel en hoppa…we kunnen voorspellen!

  • Een eerste vraag was wat het op zou leveren als Elis zich zou richten op een lager lichaamsgewicht.
  • Een gewichtsafname van 3kg blijkt ook op de sprintdisciplines voordeel op te leveren.
  • Zelfs als Elis ‘onverstandig’ afvalt, dat wil zeggen zowel vet- als spiermassa, is het resultaat nog altijd positief.
  • Ook keek Bert nog even naar de positie op de fiets en wat blijkt: dat ze met het naar binnen draaien van haar elle bogen een winst van 1.60m op de sprint zou kunnen behalen (ze miste het brons op 1.58!).
  • Het massaverlies van drie kilo en het naar binnen draaien van de elle bogen samen zou aan de finish ruim 3m winst op kunnen leveren. Op deze manier zou dit enorme talent in de toekomst nog veel vaker op de bovenste trede van het podium kunnen eindigen.

 Idee: De Crossfit en Vechtsport Simulator!

Waarin je eindeloos kunt uitrekenen wat het effect van mijn houding en positie van mijn armen en benen is op het tillen van een barbell of het geven van een stoot Waarin ik het effect kan uitrekenen van een kilo eraf of erbij! Enz.

Het kan niet anders dan dat sporters en coaches steeds meer gebruik gaan maken van dergelijk modellen alhoewel de ontwikkeling en bouw van een dergelijk simulatiemodel nog echt expert werk is. Zou dit ook allemaal toegankelijk kunnen worden in apps op smartphones?

 

Les 2: ik kan ook Bondcoach worden!

Bondscoach van de nationale baanselectie René Wolff ging in op de trainingsopbouw van zijn baanrenners en de individuele accenten daarin.

  • Een opvallend gegeven is dat Wolff geen enkele formele trainers opleidingsachtergrond van hoog niveau heeft. Sterker nog: hij zit net als ik net zo graag in de bibliotheek en studeerde iets van Literatuurwetenschappen.
  • Dat zet te denken: je kunt dus hel goed succesvol zijn zonder de hoogste trainersdiploma’s. Wat maakt hem dan tot een succesvolle trainer?
  • Helaas werd deze belangrijke vraag niet beantwoord maar ik speculeer en zie hier een coach die de sport door en door kent, vragen durft te stellen en zichzelf een spiegel voor durft te houden.

O ja, over baanwielrennen leerde ik van Wolff dat baanwielrennen in de eerste plaats een sport van maximale kracht is en dit is dan ook het hoofdbestanddeel van de training zowel op de fiets (hoge verzetten) als in het krachthonk.  Het gaat vooral om heel sterk zijn en ‘een beetje kunnen fietsen’ aldus Wolff. Ik kan beide niet maar zoals gezegd lukt bondscoach worden wellicht wel?

 

Les 3: weer heeft de Boeddha gelijk

Bondscoach Wolff besprak ook het mentale aspect van op topniveau presteren. Omgaan met prestatiedruk, het langdurig wachten, de laatste voorbereiding op het middenterrein en ‘coping’ met verschillende scenario’s spelen een grote rol.

De drievoudige herstart van de Olympische keirinfinale in Rio is in dit kader een goed voorbeeld. Zoals bevestigd door de in het publiek aanwezig vader van zilverenmedaillewinnaar Matthijs Buchli, was zijn houding van “de situatie nemen zoals het is” wellicht de sleutel tot zijn succes. Mooi om bevestigd te worden in mijn visie dat

“de situatie nemen zoals het is”

ook op olympisch niveau van groot belang is. Dit komt volledig overeen met het idee van de vele door het Boeddhisme geïnspireerde psychologische stromingen.

Waaronder Acceptance en Commitment Therapy, Mindfull gebaseerde stromingen en mijn lievelingsboek ‘Radical Aceptance’.

De dingen in het hier en nu waarnemen en accepteren zoals ze zijn is ook mijn stap 1. Terugkijken heeft geen zin, vooruit kijken evenmin. Eerst gewoon in het hier en nu zijn. De sportpsychologen kunnen hier hun verhaal van de aandachtcirkels uiteraard ook in kwijt.

Please follow and like us:
ErikHein