Trainen: Trauma of Vrijheid?

Trainen: Trauma of Vrijheid?

Is ons lichaam afbeulen, afzien en keihard trainen wel zo ‘gezond’? Of levert dat eerder Trauma dan Vrijheid op? Dat we het lichaam als aangrijpingspunt kunnen gebruiken in de behandeling van Trauma is een prachtig gegeven voor iedereen die in de (vecht) sport en Body Mind disciplines lesgeeft. Op dit gebied laat ik mij enorm inspireren door bijvoorbeeld Bessel van der Kolk (koop zijn boek Trauma sporen!) en anderen (De tijger ontwaakt van Levine bijvoorbeeld. Waar ik minder over hoor is het effect van zogenaamd ‘hard trainen’ op lichaam, geest en trauma.

Kom ik beter in mijn Lijf?

Na ongeveer 35 jaar geleefd te hebben in een cultuur waarbij je niet hard genoeg kunt trainen ontstaan er wel wat vragen. Is mijn lichaam inderdaad die machine die ik altijd maar moet afbeulen? Kom ik in plaats van dichterbij en meer in mijn lijf er juist niet steeds verder vanaf te staan? Leer ik door al die harde training beter te luisteren naar de signalen van mijn lichaam of blokkeer ik ze juist steeds meer? En al die kleine micro trauma van de dagelijkse training: leverd dat mij Vrijheid en Vitaliteit op of juist het tegendeel? Als ik af en toe mensen ontmoet vanuit mijn werkterrein bewegingswetenschappen/Psychologie dan valt het me op dat er veel heel hard trainende mensen zijn die het contact met hun lijf – en dus ook een deel van hun GEVOEL – kwijt zijn.

Steve Maxwell (een hele wijze oude man/Fitness guru en Black Belt Gracie Jiujitsu) heeft ook iets te zeggen over hoe trauma sporen in het lichaam achterlaat.

Wat doet het met mijn Geest en Hart?

Verbeter je zelf! Stilstaan is achteruitgang! Maak een betere versie van jezelf! E.t.c. Zou het ook zo kunnen zijn dat deze mindset en cultuur zich tegen ons keert? Want is de impliciete boodschap niet: je bent op dit moment nog niet af, nog niet klaar…nog niet OK! De boodschap van ‘ontwikkel jezelf’, ‘werk aan jezelf’…kan deze ook er niet toe leiden dat het nooit goed genoeg is…dat we nooit tevrden zijn met wie we nu zijn en met wat ons lichaam nu is? Ontwikkel jezelf…ik zie dit steeds meer ook als ONT-wikkel jezelf. Niets meer erbij, maar juist alle franje er af. Niet steeds maar beter en meer, maar juist dankbaar en tevreden met wat is.

 

 

 

 

Please follow and like us:
ErikHein