Het Informatieboekje “Bereid je voor op een noodsituatie” in de brievenbus. Het voelt terug naar 40 jaar geleden toen ik als jochie me zorgen maakte over de Russen.
Wees voorbereid.
Ja, is altijd goed toch?
Maar welk deel is angst en in hoeverre praten we elkaar steeds meer angst aan voor de zogenaamde ‘poly crisis’?
Wat kan er gebeuren als een zelfde verhaal steeds maar opnieuw herhaald wordt? Worden bijvoorbeeld kritische tegengeluiden dan ook nog toegestaan?
Welk deel is realistisch en gezond verstand?
Ik sluit me ook graag aan bij Beatrice de Graaf die vrij vertaald als ik haar goed begrijp zegt: het gaat niet alleen over bewapenen.
Ze zegt in de ongelooflijke podcast (https://lnkd.in/gUCRbKbE) dat een land weerbaar wordt door zijn open, democratische cultuur en meerstemmigheid positief te verdedigen:
“…dan is het dus zaak dat wij zelf onze waarde verdedigen op een positieve constructieve manier. Dus dat betekent dat je je eigen open media, je eigen meerstemmigheid van land en volk… dat je daarvoor gaat staan.”
Ik lees dat als weten wie je bent, waar je voor staat. Als dat niet stevig staat dan is dat je zwakke punt:
“Als jij… een volk of een natie uiteen te drijven langs allerlei lijnen van polarisatie, vooral identitair of cultureel, ja, dan verzwak je de weerbaarheid ervan.”
Dat geldt ook voor een individu lijkt me.
De kern van weerbaarheid en veerkracht is ook hier weten wie je bent en wilt zijn.
Dat informatie boekje neem ik ter harte.
Niet vanuit angst en met behoud van een open hart.
Oorlogsdreiging is weer terug en dat ervaar ik als spannend.
En je voorbereiding op oorlog om geen oorlog te krijgen paradoxaal.
Hoe houd je je hoofd koel en je hart open?
Geliefd boeddhistisch leraar Jack Kornfield helpt me daarbij:
“If we respond out of fear… out of anger… those are the very things that are actually fueling it.”
En:
“Yes, we need support for a landmine ban… But more importantly, we have to remove the landmines from the heart.”
Hoe manoeuvreer je tussen naïviteit (“het zal niet zo’n vaart lopen”) en een zelfvervullende profetie (door steeds maar oorlog of crisis te roepen, ontstaat die vanzelf)?
In ieder geval door regelmatig met Marc Pollen hierover te spreken. In onze Mastery module besteden we niet voor niets veel aandacht aan het reflecteren op je waarden (wie wil ik zijn, waar sta ik voor).
Om goed voor onze eigen fitheid, gezondheid, draagkracht en daadkracht te zorgen.
Om niet te snel te oordelen en ver weg te blijven van oneliners voor complexe (maatschappelijke) problemen.
En vooral door in gesprek te gaan en te blijven en daardoor in verbinding te blijven. En tegelijk indachtig Beatrice de Graaf pal voor je waarden te staan. Niet uit angst of vanuit agressie. Maar vanuit zekerheid en vertrouwen.