Ben je psychiater, psycholoog, filosoof of gewoon iemand die geintresseerd is in de zingevingsvragen die het leven ons stelt? Dan is dit een top boek. Het boek leest supermakkelijk en spannend en ondertussen leer je over een van de meest invloedrijke filosofen (Arthur Schopenhauer). Die samen met onder meer Freud een enorme impact heeft gehad op de psychiatrie, psychologie en onze cultuur. Tot op de dag van vandaag. En je maakt kennis met de werkwijze van een van meest invloedrijke psychiaters en pionier van de groepstherapie en de existentiele therapie: Irvin Yalom.
Op de dag dat de vooraanstaande psychiater Julius Hertzfeld te horen krijgt dat hem waarschijnlijk nog maar één jaar te leven rest, begint hij met een onderzoek naar de betekenis van zijn leven. Hij zoekt na meer dan twintig jaar contact met Philip, een aantrekkelijke, arrogante, contact gestoorde, seksverslaafde man, die drie jaar bij hem in therapie zat – zonder enig resultaat. Philip blijkt tot Julius’ grote verbazing gepromoveerd te zijn in de filosofie en een opleiding te volgen tot therapeut. Julius biedt zich aan als supervisor – met als voorwaarde dat Philip aan zijn therapiegroep zal deelnemen.
Een van de leden van deze therapiegroep, Pam, blijkt slachtoffer van Philip te zijn geweest en is nooit over deze traumatische ervaring heen gekomen. Terwijl de groepsleden proberen om te gaan met deze ontvlambare situatie en het einde van Julius’ laatste jaar schrikbarend dichtbij komt, stijgt de therapie tot een ongekend hoog niveau – met buitengewone veranderingen bij elk groepslid als gevolg.
Yalom verweeft deze geschiedenis met het verhaal over het leven en werk van de filosoof Arthur Schopenhauer – Philips goeroe, alter ego en inspirator – met fascinerende lessen over Schopenhauers invloed op de hedendaagse filosofie tot een indrukwekkende, uiterst leesbare roman.
Quotes uit het boek die ik mooi vindt:
“It’s not ideas, nor vision, nor tools that truly matter in therapy. … It’s always the relationship.”
“They rarely remember an important insight their therapist offered but generally fondly recall their personal relationship with the therapist.”
“In his view the work in therapy consisted of two phases: first interaction, often emotional, and second, understanding that interaction.”
“Some cannot loosen their own chains yet can nonetheless liberate their friends. —Nietzsche”
― Irvin D. Yalom, The Schopenhauer Cure
“Let’s take a look at what’s happened the past several minutes. Who’s got some feelings or observations?” (Julius gebruikt dit als techniek om de groep naar het hier-en-nu te halen.)
“You talk of your past, your daughter, your ex, your family… but you, where are you?” Hier dwingt Julius de groep terug naar het zelf in het hier, en niet naar verhalen over vroeger.