Ik had al weer een slide gemaakt om mijzelf voor te stellen. Zodat ze mij leren kennen. Maar dit jaar doe ik het anders. Ik dacht aan een liedje van Stef Bos dat zo begint zo:
Hoe kleiner je bent, Hoe groter de ruimte
Ik dacht er over na.
Ik neem veel ruimte in als docent.
Waarom?
Hier wat mogelijke verklaringen:
- Omdat ik enthousiast ben.
- Omdat ik veel vertellen wil.
- Omdat ik controle wil hebben over de klas?
- Omdat ik mijzelf belangrijk vindt?
Maar als ik me groter maak, dan heb ik het gevoel dat ik teveel ruimte inneem. Dan worden ze stil. Komt er weinig meer uit.
Komen we in een dynamiek dat ik vertel en zij luisteren.
Het gekke is dat de verbinding dan ook weg lijkt te zijn.
Dat ik hun niet meer zie: jonge jongens en meiden van 17 tot 15 (ja, ook in 1 klas).
Natuurlijk heb ik wat te vertellen. Anders moet ik wat anders gaan doen.
Natuurlijk is het goed voor ze om te ‘luisteren’.
Maar verbinding en onderwijs ontstaat pas als het wederzijds is.
Als iedere partij de ruimte voelt.
Zeker bij jongeren. Zij zijn de toekomst. Nu. Ze zijn er niet voor mij. Ik ben er voor hun.
Mijn mantra en gebed was deze week :
Mag ik iets kleiner worden zodat zij iets meer ruimte in kunnen nemen.
Regel voor regel duiding
Hoe kleiner je bent, hoe groter de ruimte
→ Als je je niet zo belangrijk maakt, komt er ruimte voor anderen en voor nieuwe dingen. Bescheidenheid geeft vrijheid.
Hoe verder je gaat, hoe dichter je komt
→ Soms moet je ver weg (letterlijk of figuurlijk) om juist dichter bij jezelf of bij wat echt belangrijk is te komen.
Hoe meer dat je verzwijgt, hoe sterker de woorden
→ Als je niet altijd alles roept, maar wacht tot het echt nodig is, krijgen je woorden meer kracht.
Hoe meer dat je loslaat, hoe lichter je wordt
→ Hoe minder je vasthoudt aan problemen of fouten, hoe vrijer en blijer je je voelt.
Hoe minder je praat, hoe meer je kan zeggen
→ Stilte kan veel duidelijker zijn dan een eindeloze discussie. Daden zeggen vaak meer dan woorden.
Hoe meer je vergeet, hoe minder je mist
→ Als je niet blijft hangen in wat je kwijt bent, voel je minder gemis en kun je meer genieten van nu.
Hoe langer je kijkt, hoe groter het inzicht
→ Als je de tijd neemt om ergens goed naar te kijken of over na te denken, ga je het beter begrijpen.
Hoe dieper het donker, hoe mooier het licht
→ Pas als je moeilijke tijden meemaakt, besef je hoe mooi de goede momenten zijn.
Open jouw armen voor alles dat komt
→ Sta open voor nieuwe dingen, ook al zijn ze spannend of onverwacht.
De weg naar de stilte gaat dwars door de storm
→ Rust vind je niet door problemen te vermijden, maar door er doorheen te gaan en ze onder ogen te zien.
Hoe groter de afstand, hoe beter je zien kan waar je vandaan komt, waarheen je gaat
→ Soms moet je afstand nemen om te begrijpen wat er echt speelt in je leven en waar je naartoe wilt.
Hoe meer dat je geeft, hoe meer dat je krijgt
→ Als je anderen helpt, krijg je vaak ook steun en liefde terug.
Hoe meer je iets loslaat, hoe langer het blijft
→ Dingen die je niet krampachtig vasthoudt, blijven vaak op een natuurlijke manier bij je.
Hoe minder je vasthoudt aan wat is verloren, hoe groter de ruimte voor alles dat komt
→ Als je het verleden loslaat, komt er ruimte voor nieuwe ervaringen en kansen.
Samenvatting voor jongeren
Het lied vertelt dat je niet alles hoeft vast te houden of te controleren. Als je dingen loslaat, openstaat en door moeilijke momenten heen durft te gaan, krijg je juist meer ruimte, meer rust en meer groei in je leven.