Hij had alle reden om zich veilig terug te trekken. Na decennia van dienst bij het Korps Commando Troepen, missies over de hele wereld, leiderschap binnen Defensie en zelfs een ridderorde, zou Gijs zich met recht kunnen neerleggen bij een leven in de luwte. Maar in plaats daarvan koos hij opnieuw voor de arena. Niet de bergen en straten van Afghanistan, maar de politieke arena in Den Haag. Een plek waar geen kogels fluiten, maar aanvallen soms net zo persoonlijk en meedogenloos zijn.
In het gesprek met Marc vertelt hij openhartig over de kritiek, de kruiwagens stront per dag, en hoe hij leerde het niet op zichzelf te betrekken maar te zien als kritiek op zijn rol en zijn keuzes. Het is de moed om niet alleen te vechten met een wapen, maar ook met woorden, overtuigingen en besluiten die miljoenen mensen raken.
Die stap belichaamt precies wat Theodore Roosevelt ooit zo raak verwoordde in mijn geliefde tekst: The Man in the Arena:
“It is not the critic who counts; not the man who points out how the strong man stumbles,
or where the doer of deeds could have done them better.
The credit belongs to the man who is actually in the arena,
whose face is marred by dust and sweat and blood;
who strives valiantly; who errs, who comes short again and again,
because there is no effort without error and shortcoming;
but who does actually strive to do the deeds;
who knows great enthusiasms, the great devotions;
who spends himself in a worthy cause;
who at the best knows in the end the triumph of high achievement,
and who at the worst, if he fails, at least fails while daring greatly,
so that his place shall never be with those cold and timid souls
who neither know victory nor defeat.”
Ik zie Gijs’ verhaal ín dat gedicht. En daarin ook dat moed niet gebonden is aan één arena. Wie de roeping voelt om te beschermen wat ons dierbaar is, vindt altijd een nieuwe plek om dat te doen.
Ben ik een kritiekloze fan?
In dit politiek geladen tijdperk kun je mij ook direct verwijten dat ik door mijn respect voor Gijs – en dus defensie – voor oorlog ben? Of dat ik voor BBB standpunten ben die niet bevallen. Of dat mijn verbintenis met de scherpschutters podcast mij direct in een bepaald vakje plaatst. Waar we vooral voor staan is om in de arena te durven staan en het gesprek aan gaan. En dat vindt ik mooi van het pad van Gijs en Marc.
Call to Action 1 – Voor luisteraars
👉 “Luister de volledige podcast met Gijs en ontdek hoe het is om van de commando’s naar de politieke arena te stappen – rauw, eerlijk en inspirerend.”
Call to Action 2 – Voor reflectie
👉 “Vraag jezelf af: in welke arena sta jij? Waar kies jij ervoor om, ondanks kritiek of tegenslag, je plek in te nemen en verschil te maken?”
Call to Action 3 – Doen
👉 “Kijk vandaag eerlijk in de spiegel en vraag je af: lever ik vooral van een veilige afstand kritiek of draag ik daadwerkelijk bij?
Vragen van Marc
1. Over de verrassing van zijn overstap:
“Het leek mij zelfs een verrassing toen jij ineens die afslag nam. Kan je ons meenemen naar dat moment waarop je dat besluit hebt genomen en wat er toen gebeurde?”
2. Over aansluiting bij BBB:
“De keuze voor de BBB voelt een beetje alsof het een opportuun iets was, meer dan visionair. Hoe sloot jij aan bij waar BBB in het grotere geheel mee bezig was?”
3. Over het nemen van zo’n zwaar besluit:
“Misschien kan je zelf ook voor de kijker herhalen: hoe werkt dat nou met besluiten, met zo’n zwaar besluit? Hoe doe je dat?”
4. Over kritiek vanuit de community:
“Een goede militair zijn is niet hetzelfde als meedoen op dat niveau in de politiek. Hoe weerleg jij die kritiek?”
5. Over politieke naïviteit:
“Als je de politiek inloopt, zijn er toch blinde vlekken. Dat je denkt: word ik hier nu gepootjehaakt? Hoe ga jij daarmee om?”
6. Over omgaan met media en insinuaties:
“Als er insinuaties komen die niet op feiten gestoeld zijn, dan maakt reageren het soms erger. Hoe ga jij daarmee om?”
7. Over kritiek uit de eigen gelederen:
“Ik hoorde vanuit de community dat sommigen jou zien als speerpunt van een agenda die defensie teveel uitbreidt. Hoe reageer jij op die kritiek?”
8. Over de dilemma’s rond boeren en defensieruimte:
“Hoe ga je in godsnaam om met het dilemma dat je boeren moet uitkopen om ruimte te maken voor Defensie?”
9. Over de impact van zijn rol:
“Is dat ook het belangrijkste verschil met je militaire tijd – dat de magnitude van de beslissingen nu zoveel groter is?”
10. Over resultaten tot nu toe:
“Wat zijn drie dingen waarvan je nu terugkijkt en denkt: wauw, dat hebben we echt voor elkaar gekregen?”
Drie quotes van Gijs
Over naïviteit in politiek:
“Ja, de eerste weken zou je mij naïef kunnen noemen. Dat klopt. Maar speciale operaties zijn ook altijd naïef: minder mensen, minder spullen, minder informatie – en toch doe je de klus.”
Over kritiek persoonlijk nemen:
“Het is niet Mark. Het is niet Gijs of wie jij bent. Zo staat het er wel. Maar de kritiek is op jou als volksvertegenwoordiger of waar jij voor staat.”
“Als je de politiek ingaat, dan krijg je gewoon elke dag een kruiwagen en soms een vrachtwagen hangt er weer vanaf. Kruiwagen stront per dag is oké hè. Maar het zijn ook dagen dat het een vrachtwagen of meerdere vrachtwagens per dag zijn.”
Over de kern van zijn missie:
“kijk wat het voor mij wel is, het is gewoon dezelfde missie. Alleen de andere plekken. Al 25 jaar beschermen wat ons dierbaar is.”