Het is het thema van mijn leven: loslaten. Vasthouden kan ik als de beste. Maar loslaten? Dat blijft een oefening.
En toch kom ik het overal tegen: in oude wijsheidsboeken, in heilige teksten, en in de woorden van leraren van nu.
In het Taoïsme bijvoorbeeld. In vers 51 van de Tao Te Ching staat:
“The Tao produces but does not possess; the Tao gives without expecting; the Tao fosters growth without ruling. This is called hidden virtue.”
Dit vers gaat over het vertrouwen op de verborgen deugd (Te) – een stille kracht die in ons en in de hele schepping aanwezig is. Voortbrengen zonder te bezitten, geven zonder iets terug te verwachten, en je niet laten beheersen door de verwachtingen van anderen. Ware veiligheid komt niet voort uit wat je krampachtig vasthoudt, maar uit het besef dat je wordt gedragen door een onzichtbare, levensscheppende kracht in elke cel van je wezen.
De Tao “creëert zonder te bezitten, handelt zonder te verwachten, leidt zonder in te grijpen”. Dit is een diep taoïstisch principe: doen zonder iets naar je toe te trekken of vast te klampen. Het is het tegenovergestelde van vasthouden of forceren — de natuur haar gang laten gaan, en de uitkomst niet proberen vast te houden
Wees, zoals de Tao, een verzorger en geen bezitter; bevorder groei zonder te controleren. Wees ouder, geen eigenaar; dienaar, geen heerser.
Ook in de Bijbel leer ik over loslaten. Jezus zegt:
“Maak je geen zorgen over de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf.”
— Matteüs 6:34
En ook:
“Wie zijn leven wil behouden, zal het verliezen; maar wie zijn leven verliest omwille van Mij, zal het behouden.”
— Lukas 9:24
Een paradoxale oproep: laat je krampachtige zelfbehoud los en vertrouw op Gods weg.
Zelfs in het hoofdstuk over de liefde klinkt loslaten door:
“Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze.”
— 1 Korintiërs 13:7
Liefde houdt vast aan hoop en vertrouwen, ook als er redenen zijn om hard te worden.
En:
“De liefde zal nooit vergaan.”
— 1 Korintiërs 13:8
Loslaten van de angst dat liefde eindig is — want ware liefde is duurzaam.
De Amerikaanse schrijver Wayne Dyer zegt het op zijn eigen manier:
Plan een dag van loslaten.
Laat het denken los en ontdek de alomvattende natuur van de geest.
Laat vooroordelen en vaste ideeën los en ervaar hoe de dingen werkelijk zijn.
Laat de behoefte los om anderen te controleren, en ontdek hoe capabel ze zelf zijn.
En stel jezelf aan het einde van de dag deze vraag: Wat zou er echt kunnen gebeuren als ik loslaat?
Misschien ontdek je dan iets van die verborgen deugd in je eigen leven – en verandert dat de manier waarop je naar jezelf kijkt.
Want misschien is loslaten niet het einde van iets, maar het begin van ruimte voor alles wat werkelijk telt.