Quote: “Through the neglect of the timeline, with its distinct pre-action, action, and post-incident phases, officers are deprived of the opportunity to demonstrate authentic and proactive officer behaviour, which often leads to de-escalation. This gap indicates that the scenario design is flawed, as it forces officers to act in the split second. While both existing scientific literature and this new study show that the true essence and power of police action lie beyond the split second, officers should be trained accordingly.”
Lees mee in hoofdstuk 8 van het proefschift van Wendy Dorrestijn. Beyond the Split Second – Police and Military in Training and Action. Je moet het boek echt zelf lezen voor alle nuances en ook omdat je niet enkel op mijn interpretatie moet vertrouwen.
In dit hoofdstuk is gekeken naar hoe agenten zich gedragen in echte, potentieel gewelddadige situaties en hoe dat verschilt van hun gedrag tijdens scenariotraining.
1. Groot verschil tussen training en werkelijkheid
Een van de opvallendste uitkomsten: agenten scoren in de training vaak goed op “goed politieoptreden”, maar in de praktijk laten ze ander gedrag zien. Het lijkt erop dat ze in de training een set vaardigheden gebruiken die niet altijd werkt op straat. Daarmee schiet het doel van scenariotraining – voorbereiden op de praktijk – tekort. In de huidige vorm bereidt training vooral voor op… meer training.
2. Waar zit het verschil?
- Meer reflectie in training, maar minder aandacht voor:
- creëren van een veilige werkplek,
- communicatie met verdachten en getuigen,
- plannen en uitvoeren van het optreden.
- In veel scenario’s ontbreekt een duidelijke opbouw van voor, tijdens en na het incident. Daardoor missen agenten de kans om proactief te werken en situaties te de-escaleren.
3. Stressniveau’s
Opvallend: tijdens de training rapporteren agenten meer stress dan in echte situaties. Mogelijk door extra uitdagingen of onnatuurlijke omstandigheden in de trainingsomgeving.
- In de training blijft die stress aanwezig in alle fasen, maar juist de belangrijke fase vóór het incident wordt vaak overgeslagen.
- Daardoor trainen agenten minder op het reguleren van stress, terwijl dat in de praktijk cruciaal is.
4. Communicatie
In echte situaties wordt communicatie met verdachten als effectiever ervaren dan in de training.
- Lastig punt: in veel scenario’s is er te weinig ruimte om complexe communicatie te oefenen.
- Gevolg: agenten missen ervaring met juist die vaardigheden die vaak het verschil maken tussen escalatie en rust.
5. Gebruik van geweld
In de praktijk draait effectief optreden vaak om het afschalen van geweld. In de training gebeurt juist het omgekeerde:
- Agenten voelen zich vaker gedwongen om geweld toe te passen, soms zwaarder dan gepland.
- Dit lijkt vooral te komen door het scenariodesign: weinig tijd, veel druk, en de nadruk op dodelijke of hoog-impact opties.
- In werkelijkheid gebruiken agenten vaker het lage uiteinde van het geweldsspectrum.
6. Ontbrekende opties in de training
Omdat veel scenario’s zo zijn opgezet, krijgen agenten weinig kans om:
- te schakelen tussen de-escalatie en geweld,
- alternatieve tactieken te oefenen,
- te kiezen voor minder ingrijpende middelen.
In veel scenario’s eindigt het optreden met een zelfverdedigingsschot, terwijl dat in de praktijk lang niet altijd nodig is.
7. Wettelijke waarschuwing
De verplichte waarschuwing vóór het gebruik van geweld wordt in meer dan de helft van de echte incidenten én bijna de helft van de scenario’s niet gegeven. Dit gaat om een wettelijke plicht die weliswaar niet altijd cruciaal is voor overleven, maar wel voor rechtmatigheid.
Kortom:
Als scenariotraining wil aansluiten bij de praktijk, moet het ontwerp meer lijken op hoe incidenten zich écht ontwikkelen:
Met meer variatie in geweldsniveaus
Met alle fasen (voor, tijdens, na)
Met realistische stressopbouw
Met meer ruimte voor communicatie en de-escalatie
Tot zover hoofdstuk 8.
Quote:” officers cannot be expected to be trained in certain behaviours, skills, or decisions, and then be required to deploy different ones in actual incidents. The adage train as you fight also implies the reverse: one will fight as one has been trained.”