Voor je het weet sta je als IBT docent een cursus gesprekstechnieken te geven. En denken de agenten dat praten hetzelfde is als de-escaleren. Wat is de-escalatietraining eigenlijk, en werkt het op straat? Is er voldoende bewijs dat het effectief is en hoe pak je het als IBT-docent goed aan? In de komende blogs ga ik hier dieper op in. Ik bespreek belangrijke onderzoeken, theorieën en methoden, en vertaal die naar de praktijk van de IBT-training. Ik geef je concrete handvatten en ideeën voor de IBT les. Zo kunnen IBT-docenten met nog meer kennis van zaken (en die is er meer dan genoeg) en zelfvertrouwen aan de slag met de-escalatie.
Warming-up
Voordat ik de wetenschap bespreek in andere blogs wil ik je een beetje prikkelen. Durf je dat aan?
1. Communiceren agenten slecht?
Volgens het didactisch model politie start je met de beginsituatie. Toch? Enkele warming up vragen om deze in beeld te brengen!
Blijkbaar is de-escalatie training nodig. Uit welke onderzoeken blijkt dat dan? Doen de collega’s het niet goed op straat? Wat doen ze dan niet goed als het om de-escaleren gaat? Welke communicatie vaardigheden gebruiken ze op hun werk?
En stel dat je de-escalatie training gaat geven: heb je aan de agenten zelf gevraagd wat goed gaat en waar ze wat willen leren? Sluit de training aan op wat ze al doen? Of komt er iets geheel ‘nieuws’?
Wat nog te denken geeft is recent Nederlands onderzoek naar de-escalatie:
“De-escalatie is een breed en ambigu concept zonder duidelijke definitie, en er is nauwelijks empirisch bewijs voor de effectiviteit van de technieken in de praktijk.”
De onderzoekers geven echter wel ideeën voor toekomstig onderzoek en voor de training.
Mijn punt is: gooi en er niet zo maar een training tegenaan maar neem even de tijd om op onderzoek te gaan. Onderzoek naar wat er al goed gaat. Naar waar je kunt aansluiten bij de enorme ervaring van de collega’s. Naar wat werkt en niet werkt.
2. Is -de-escalatie training hetzelfde als communicatie training?
Of is (vroegtijdig) gebruik van ‘geweld’ ook de-escalerend?
En kan wachten er juist toe leiden dat een agressor zich tactisch kan voorbereiden?
En heeft je tactische positionering – die voor de eigen veiligheid cruciaal is – effect op het wel of niet escaleren van een situatie?
En kun je ook krachtig praten en tegelijk de-escaleren of is enkel het kalmeren van de verdachte belangrijk?
Welke communicatie theorie gebruik je dan: FBI ladder (zie mijn boek Frontlinie training), Roos van Leary, Verbal Judo enz.
En wat zijn de verschillen met bijvoorbeeld crisis communicatie?
Kortom, waarom gebruik je wat je nu gebruikt en weet je zeker dat dit onderbouwde en onderzochte methoden zijn?
3. Wel eens gedacht aan non-escalatie?
Advovaat, SWAT team lid en Politie trainer Von Kliem zegt: “The first step in de-escalation is: don’t do that [talking someone into a fight]… now we’re talking about non-escalation.”
Kom je met gierende banden of sirenes aanrijden? Of met een boze bui? De-escaleren betekent dat er al escalatie is.
Wat leer je ze bij IBT aan op het gebied van non-escalatie?
Von Kliem: “The first thing is non-escalation… don’t escalate them… and don’t escalate yourself.”
Met andere woorden: voordat je denkt iemand anders te kunnen kalmeren is het zaak dat jezelf kalm bent. Get Calm by Be Calm.
Daarom kan training gericht op de-escalatie niet bestaan zonder voldoende zelfregulatie vaardigheden. Zoals die bijvoorbeeld in Mentale Kracht Politie zitten.
Wil je daar meer over weten dan kun je mijn podcasts met Rico Schuijers (grondlegger MK) en Carel Schott (pionier MK) luisteren.
4. Integreer je communicatie vaardigheden met andere vaardigheden?
“The best de-escalation programs have to be a comprehensive and integrated approach to communication, persuasion and de-escalation… and tactics. You cannot avoid the tactics.”
Communiceren zit altijd in het bredere tactische plaatje. Een voorbeeld zijn de 7 T’s van Force Science (ime, Threat, Travel, Thoughts, Tactics, Talk and Training).
Deze factoren – Tijd, Dreiging, Beweging, Gedachten, Tactiek, Gesprek en Training – helpen agenten de voorwaarden te begrijpen die nodig zijn om een situatie te de-escaleren, of om die voorwaarden waar mogelijk zelf te creëren.
Het enige en best onderzochte de-escalatie programma noemt zichzelf zelfs ‘ICAT (Integrating Communications, Assessment, and Tactics’.
Dit integreren betekent dat communicatie, situatiebeoordeling, en tactieken niet afzonderlijk worden getraind, maar juist als een geïntegreerd systeem dat agenten helpt om veiliger en effectiever te handelen in kritieke situaties.
Een theorielesje?
“in the worst programs we send officers to awareness training… two or four hours of de-escalation training which is just an orientation… and then we expect you on the street to reduce violence. It’s completely unrealistic”. Force Science Instituut.
Wat betekent dat voor jou IBT training? Een heel blok luisteren naar theorie? En aan het eind toepassen in een scenario? Of kies je voor een benadering zoals SBT (zie mijn laatste post over onderzoek Wendy Dorrestijn).
🔎 Reflectievragen voor IBT-docenten
Waar baseer ik mijn training op?
Gebruik ik eigen aannames of maak ik gebruik van actuele onderzoeken en evidence-based methoden?
Waar sluit mijn de-escalatietraining aan bij wat agenten al doen?
Heb ik onderzocht welke communicatie- en tactische vaardigheden zij al gebruiken, en weet ik waar hun echte leervragen liggen?
Is mijn training geïntegreerd of gefragmenteerd?
Geef ik vooral gesprekstechnieken, of integreer ik communicatie, tactiek, zelfregulatie en situationele beoordeling in één geheel?
Hoe ga ik om met non-escalatie?
Leer ik agenten niet alleen hoe ze een geëscaleerde situatie kunnen terugbrengen, maar ook hoe ze zélf en de ander vanaf het begin niet laten escaleren?
🚀 Call to Actions voor IBT-docenten
Onderzoek eerst de praktijk.
Ga in gesprek met agenten: wat gaat al goed, wat willen ze leren, en hoe sluit je daarop aan?
Wees een rolmodel.
Laat zien dat jij als IBT-docent continu leert. Deel artikelen, citeer onderzoek in je uitleg, en stimuleer cursisten om zelf nieuwsgierig te zijn naar “waarom dit werkt”.
Integreer communicatie met tactiek.
Gebruik modellen zoals de 7 T’s (Time, Threat, Travel, Thoughts, Tactics, Talk, Training) of ICAT als leidraad om vaardigheden samen te brengen in scenario’s.
Maak training operationeel.
Vermijd losse theorielessen van enkele uren; bouw oefensituaties waarin agenten de-escalatie, non-escalatie en tactische keuzes herhaaldelijk kunnen toepassen en terugkoppeling krijgen.