Goed is ook dat je niet doet wat slecht is

Mooie tekst van Huub Oosterhuis. Nalaten wat slecht is, is al een goede stap op weg. Wat kan ik vandaag niet doen waardoor ik een beetje goed doe? Ik denk aan niet roddelen, mopperen, slecht praten en geen negatieve woorden de wereld in brengen. Ja, laat ik dat eens proberen. Maar er is nog een tweede stap denk ik. Inpluggen op dat wat goed is. Als een boom met diepe wortels in vruchtbaar water. Wat wil zich vandaag door mij heen openbaren en verwerkelijken? Laat ik daar eens naar luisteren. Dan moet ik stil zijn, want het universum (God/ Tao…) fluisteren.

Psalm 1

Stap 1: geen kwaad doen

Gelukkig de mens
die niet meegaat met wie kwaad doen,
die de weg van zondaars niet betreedt,
bij spotters niet aan tafel zit,
maar vreugde vindt in de wet van de HEER
en zich verdiept in zijn wet, dag en nacht.

Stap 2: verbinding met de bron (God, Universum. Tao)

Hij zal zijn als een boom,
geplant aan stromend water.
Op tijd draagt hij vrucht,
zijn bladeren verdorren niet.
Alles wat hij doet komt tot bloei.

Zo niet de wettelozen!
Zij zijn als kaf
dat verwaait in de wind.

Wettelozen houden niet stand waarrecht heerst,
zondaars niet in de kring van de rechtvaardigen.
De HEER beschermt de weg van de rechtvaardigen,
de weg van de wettelozen loopt dood.

Mijn interpretatie

Gelukkig de mens…
Dit gaat niet over oppervlakkig geluk, maar over een diep, vervuld leven. Het zegt: een goed leven begint met keuzes — met wie je je laat beïnvloeden, waar je bij gaat zitten, welke weg je inslaat.

die niet meegaat met wie kwaad doen…
Laat je niet meeslepen door mensen die anderen benadelen of cynisch zijn. Je keuzes en je gezelschap vormen je karakter.

…maar vreugde vindt in de wet van de HEER…
“Wet” betekent hier niet droge regels, maar richtlijn, levenskompas, wijsheid. Zoals natuurwetten ons vertellen hoe de wereld werkt, zo geeft dit “onderwijs” richting aan een zinvol bestaan.

Dat je vreugde vindt in het leven naar je diepste waarden, en daar steeds bij stil blijft staan.”

Hij zal zijn als een boom, geplant aan stromend water.
Het kernbeeld: een boom die altijd water krijgt, stevig, vruchtbaar, vol leven. Zo is iemand die geworteld is in iets diepers dan de waan van de dag.

Op tijd draagt hij vrucht….

een mens die geworteld is in de bron (God..), zal op het juiste moment de juiste dingen voortbrengen – daden, woorden, keuzes – die goed zijn en leven geven. Niet geforceerd, niet te vroeg of te laat, maar wanneer het werkelijk rijp is.

Als je stevig staat, gevoed wordt door iets dat je draagt (waarden, liefde, een kompas), dan komt er op natuurlijke momenten iets goeds uit jou voort. Je hoeft niet altijd productief te zijn; het gaat erom dat wat je doet, past bij de tijd en de omstandigheden.

zijn bladeren verdorren niet.
Dit beeld staat voor levenskracht en duurzaamheid. Iemand die geworteld is in een diepere waarheid raakt niet uitgeput door elke tegenslag; hij blijft vitaal, zoals een boom die in droge tijden toch water vindt.

Als je verbonden blijft met wat jou voedt — waarden, liefde, innerlijke rust, natuur, gemeenschap — dan behoud je je vitaliteit, zelfs als omstandigheden moeilijk worden.

Alles wat hij doet komt tot bloei.

.. wie stevig geworteld is (zoals die boom bij stromend water), ziet zijn werk vrucht dragen. Zijn inzet heeft effect en groeit door.

Dingen die in lijn zijn met wie je werkelijk bent, hebben meer kans om te “bloeien”: ze resoneren, groeien verder, raken anderen.

Zo niet de wettelozen! Zij zijn als kaf dat verwaait in de wind.
“Kaf” is het lege omhulsel van graan: licht, betekenisloos, en de wind neemt het mee. Mensen die geen dieper fundament hebben, worden alle kanten opgeduwd door omstandigheden.

De HEER beschermt de weg van de rechtvaardigen, de weg van de wettelozen loopt dood.
Beelden voor twee levenswegen: de ene leidt tot bloei, de andere tot leegte.

Twee wegen

Leven vanuit verbinding en wijsheid (de boom aan stromend water), of leven vanuit leegte en kortstondig gewin (het kaf in de wind). De keuze voor worteling (iets dat je draagt en voedt) tegenover afleiding (je laten meeslepen door wat geen houvast heeft).