In mijn boek bespreek ik de trainingsladder en er zit meer nuance en flexibiliteit in als je zou denken. Ja, je kunt de ladder oplopen en beginnen met kennis en vaardigheden en eindigen met scenario-simulaties.
Maar je kunt een op maat gemaakte simulatie ook gebruiken als start om samen te kijken waar de leervragen liggen. De trainingsladder herbergt zowel de techniekgerichte als de spelgerichte benadering in motorisch leren.
Wat wel eenrichtingverkeer is, is bij het ontwerpen van onderwijs. Dat doe je altijd vanuit een analyse van de praktijk.
Waar je ook de mist mee in kunt gaan is als kern van het onderwijs de hobby van de trainer te nemen. Deze is toevallig bokser en dus gaat boksen de kern van het curriculum worden. Terwijl je het aan de andere kant wel met de expertise van de aanwezige docenten moet doen.
Hoe je uit die valkuil blijft was een jarenlange dialoog tijdens mijn IBT loopbaan. Maar het lukte ons. De trainingsladder is een mooi instrument en mede krachtig geworden door Pascal Martens en Marco van der Hulst. Beide schreven ook een mooie bijdrage in het boek.