Zijn mentale modellen nodig om te bewegen?

Zijn mentale modellen wel nodig voor ons handelen vraagt Rob Gray zich af in zijn boek? In sport en politie training ontwikkelen we vaardigheden die dan ergens in het brein worden ‘opgeslagen’ (representaties/mentale modellen). Die worden dan geautomatiseerd en indien nodig uit de kast gehaald.

Is dat ook niet wat de cognitieve leerpsychologie ons leert, de rol van opslaan-geheugen-mentale modellen? Dat haal ik in ieder geval uit het werk van bv. Paul A. Kirschner en zijn super leerzame boeken als ‘wijze lessen’.

Maar deze mentale modellen zijn helemaal niet nodig volgens zelforganisatie theorieën als de ecologische psychologie en dynamische systeem theorie aldus Gray. Hij illustreert dit met leerzame onderzoeken. Maar wat doe ik dan met al die mentale modellen – van intuïtieve besluitvorming, situatie bewustzijn enzovoort?

Quotes uit Gray zijn boek
“For all three of the learning processes, we do not need to infer some internal processing or computation inside the performers head”.

“No need for prediction, information processing or assessing memories of previous actions”.

“So if we are not aquiring anyything, we are not building up internal models or computer software..what exactly is happening when we become more skillful?

Disclaimer: dit is mijn interpretatie van Rob zijn boek