Ik ben grote fan van cognitieve besluitvorming training aan de hand van video casuïstiek. Het boek van Rob Gray gooit echter roet in het eten: je kunt waarnemen niet loskoppelen van handelen. We lijken anders waar te nemen als we moeten handelen dan als we niet hoeven te handelen en hoe we handelen is specifiek voor de beschikbare informatie. Op basis van de bouw van het visuele systeem (vision for action versus vision for perception) zegt hij:
“when you ask an athlethe to perfom a decoupled task where they are percieving without acting they will be using different parts of their brain (visie voor perceptie, ventrale route) than they will use when they actually play their sport’.
Betekent dit dan het einde voor cognitieve besluitvorming training aan de hand van video casuistiek omdat waarnemen gekoppeld moet zijn aan handelen? En dat waarnemen ‘embodied’ is en dus ook lijfelijk moet worden geoefend?
Disclaimer: dit is mijn interpretatie van Rob zijn boek.