Hulp gezocht bij deze vraag! Ik hoor vaak over tegenstellingen tussen bewegingsonderwijs en sport waarbij de eerste pedagogisch is en de tweede niet. Bijvoorbeeld doordat er in sport sprake is van selectie processen en focus op winnen e.d.. Zijn er onverzoenelijke tegenstellingen en zo ja welke?
Maar sport kan toch ook pedagogische lessen bevatten? Bijvoorbeeld leren te winnen, leren om te gaan met verliezen, samenwerken, omgaan met emoties e.d. Zijn er echt onoverbrugbare verschillen tussen sport en LO? Moeten beide werelden gescheiden blijven?
Een andere vraag die bij me opkomt: als een doel van bewegingsonderwijs intro in de bewegingscultuur is…dan hoort sport daar toch bij? We willen toch dat kinderen en jongeren na hun schooltijd lekker gaan sporten?
Nog even terugkomen op dat ‘winnen en verliezen’ niet in bewegingsonderwijs thuis horen en wel in de sport voorkomt. Kan leren omgaan met winnen en verliezen maar ook je maximaal inzetten om een droomdoel te veroveren ook niet heel pedagogisch zijn? Tenslotte is er in het echte leven ook meer dan eens sprake van ‘winnen’. Dat wil zeggen doorbijten en keihard je best doen om een resultaat te halen in competitie met anderen (denk aan solliciteren maar ook aan ondernemerschap).
Kunnen sport en bewegingsonderwijs door 1 deur en zo ja hoe? Zijn er verschillen die spanning opleveren en welke zijn dat? Ik verheug me op jullie ideeen!