Verwaarlozen we als psychologen de grotere sociale, structurele, culturele en historische krachten die ons gedrag en welzijn bepalen? Blijven we teveel in het hoofd van individuen? Een voorbeeld: zo zegt hoogleraar Mischa de Winter over de pedagogiek:
We zijn ons vooral op individuele problemen en stoornissen gaan richten. Sterker nog, je zou kunnen zeggen dat de pedagogiek een onderdeel is geworden van onze enorme neiging tot problematisering die ervoor zorgt dat steeds minder kinderen en volwassenen ‘normaal’ zijn. Met deze individuele en klinische versmalling is de kwaliteit van het samenleven als thema uit de pedagogiek verdwenen
Ook worden we als te weinig socioloog kwetsbaar voor politieke en economische invloeden. Zo hebben Adam Grant en Merve Emre een fascinerend gesprek over EQ als een vorm van ‘corporate control’. Zo zegt Grant in het gesprek:
Yeah. That maybe takes us to the second part of your critique, which is this whole idea that emotional intelligence is corporate control. Especially over the past year during the pandemic, I have been deeply disturbed by the fact that so many organizations said, “Okay, you know what? We’re obviously in a difficult situation right now. We’re going to train you in emotional intelligence. We’re going to teach you to manage all your stress,” as opposed to saying, “You know what? Maybe this is the right time to finally fire some abusive bosses and start eliminating oppressive rules and stop micromanaging people.” It seems like emotional intelligence training is often used as a band aid, and what we need to do actually is cure a sick culture.
Ban psychological solutions to organizational problems
Later in de podcast komen ze er op terug met mooie inzichten waarbij de eenzijdigheid van enkel psychologie zonder sociologie besproken wordt:
Adam Grant: “Oh, no. Yeah. Gosh, it makes me think that one of the things we need to do with leaders moving forward is just to ban psychological solutions to organizational problems.
Merve Emre:
I would guess that the amount of money that is spent on implementing those psychological solutions could be repurposed in much more worker-friendly ways.
Wat ik hieruit leer is om niet alleen door een psychologische bril te kijken. Dat is een klein deel van de werkelijkheid. Soms is er veel meer winst te behalen door sociologische – waaronder organisatorische – aspecten te onderzoeken. Niet alles is op te lossen door individuen skills aan te leren. Soms is inzicht in structurele en institutionele krachten belangrijker.
Bronnen