Stuur jij deelnemers weg als ze te laat komen? IK wilde het doen maar ik keek naar ALO collega Steven Mauw die de student notabene welkom heette! Fijn dat je er bent zei. En als een aantal studenten niet oplette ging hij enthousiast verder met degene die wel meededen. Meestal ging de rest dan ook weer meedoen. Of hij vroeg ze of ze het nog naar hun zin hadden. Ik had ze in mijn hoofd al meerdere keren een sneer gegeven. Stiekem en beetje bij beetje heb ik wat van hem overgenomen en het voelt veel beter. En het werkt! Leren van collega’s is zo krachtig.
Politie IBT centrum Leusden anno tijd geleden. In het café: ik gaf een steengoede les met veel info en veel doen. Vond ik zelf. Deelnemers vonden het ook top en ik was in juich stemming. Totdat collega Robert tussen neus en lippen vroeg: maar wat hebben ze nu eigenlijk geleerd? Ik in de weerstand maar ik wist dat hij gelijk had. En zijn vraag bleef me bij. Fijn dat ze het toppie vonden maar is er ook wat geleerd? Leren van collega’s is zo krachtig.
Ik mag graag in de lessen van collega’s kijken omdat ik er zoveel van leer. Ik vind het leuk en soms zelfs spannend als ze bij mij komen kijken. Maar hoe meer je het doet en hoe meer je feedback vraagt en krijgt hoe leerzamer en leuker het wordt. Vanuit de insteek: hoe doe jij dat nu? Wat zou ik anders kunnen doen? Wat zou jij doen?
Van ALO collega Chris Kant leer ik elke dag over de pedagogische taak en over betrokkenheid bij de studenten.
Van ALO collega Ramon Stuart leer ik naast enorme betrokkenheid bij studenten dat we zelf als docent in ontwikkeling moeten blijven. En ook de lat hoog mogen leggen zodat studenten veel leren.
Van ALO collega Sandy Spil leer ik aanwezig te zijn in met moment. En dat alles goed komt als je present bent. En over de waarde van mooie intercollegiale gesprekken. Van ALO collega Thijs Mensink leer ik zorgvuldig werken, iets wat me niet makkelijk af gaat maar wel belangrijk is. Ik neem het mee, in kleine stappen.
Van voormalig ALO en IBT docent Mark van Dieren leer ik steeds opnieuw over vriendelijkheid in je lessen. Over goed voorbereiden en de boel voor elkaar hebben. Over jezelf goed presenteren. En vooral ook over zo lesgeven dat de dag voorbij vliegt door de leuke en afwisselende werkvormen.
Van Carel Schott leerde ik de grote kracht van humor en de kracht van passie voor je vak. Van Marco van de Hulst van de Politie academie leerde ik steeds weer terug te gaan naar mijn doelstellingen en het belang van de didactiek. Van Pascal Martens leerde ik op het PIOG om structuur te bieden en de waarom vraag te blijven stellen.
Van Richard van Eijsden IBT Leusden leer ik om het eenvoudig te houden en door luchtkastelen heen te prikken.
Van Afer Adamus leerde ik te blijven onderzoeken of het onderwijs beter kan en niet te snel tevreden te zijn met de prestaties van deelnemers.
Van RvZ leerde ik wat een meerwaarde jarenlange operationele ervaring KAN zijn als je dit toegankelijk en oprecht inzet. En van Gert Jan Commu leerde ik dat leidinggeven samen kan gaan met je zelf zijn.
Deze en andere lessen van collega’s – omdat ze zo echt zijn – blijven op je netvlies en neem je mee. Kan geen boek en geen cursus tegen op.
Bron: eigen leven