Soms krijgen eerste hulpverleners – niet zijnde politie – te maken met een onveilige werkomgeving. Ik spreek dan van Tactische Hulpverlening. Als hier wat mee gedaan moet worden gaat mijn voorkeur uit naar een preventieve insteek met als basis veiligheidsbewustzijn en SA.
Dit kun je aanvliegen vanuit ‘critical incident needs’ waarbij hulpverleners bewust gemaakt worden van zeldzaam voorkomende situaties met weinig ruimte voor fouten. Ik voel veel voor het ontwikkelen van algemene tactische hulpverleningscompetenties. Die passen bij de cultuur en werkwijze van de beroepsgroep.
Een ambumedewerker hoeft niet als een AT’er met slicing the pie de bocht te nemen met hand op de noodknop…in de meeste gevallen. Ook goed werkplek design kan persoonlijke veiligheid bevorderen.
Een kleine oefening in de volgende dienst zou een leuke ‘what if’ kunnen zijn: neem de persoonlijke gevaarsetting eens mee in de PAP en denk samen eens na over de positionering van het voertuig.
Creativiteit bevorderende vragen kunnen zijn: staat deze veilig geparkeerd? Of als ideale target voor een door gesnoven of doorgedraaide persoon? Biedt voertuig ‘in geval van’ enige bescherming? Kun je makkelijk wegrijden? Op een leuke manier kun je zo elke dag een beetje oefenen. Iedereen!