Archive op oktober 2016

Crossfit: mijn visie op CF opnieuw bekeken

what_is_cf_blue

In 2011 schreef ik voor het KNKF vakblad krachttraining mijn eerste artikel over het toen nog veel minder bekende Crossfit (ktcrossfit-5-9) .  Ik raakte nog voor er in Nederland veel boxen waren al in de ban van Greg Glassman en zijn geweldig goed geformuleerde visie op Fitness. Ik sta er nog steeds achter en heb voor wat betreft Fitness geen beter alternatief gevonden.  Alhoewel ik mijn ogen niet sluit voor andere visie’s zoals die van Steve Maxwell en de Movement beweging (o.a Ido Portal, Erwan le Corre). Andere uitdagingen die ik zie:

  • loopt CF door de populariteit van de Games het risico een elite sport te worden en wat betekent dat voor de recreatie Crossfitters?
  • en als CF een echte wedstrijdsport wordt en het nivo steeds hoger wordt, wat betekent dat voor de mensen die alleen maar Fit willen worden? Ontstaat er een split tussen wedstrijd CF en recreatief CF?
  • hoe verhoud een van nature (noodzakelijke) egocentrische topsport cultuur zich tot het ideaal van een CF community?
  • met de opkomst van de Teens: hoe begeleidt je jeugd veilig en verantwoordt met een programma zo breed en veeleisend als CF? Zeker als je ziet hoe zwaar er bijvoorbeeld op de Games als door Teens getild word?
  • wat gaat CF als commerciele sport met entertainment trekken tegenkomen op het gebied van commercie/politics/doping?
  • wat gaat CF betekenen voor groepen die het het meest nodig hebben (vb ouderen)…voelen zij zich nog thuis in een Box?
  • wat is nog functioneel en gezond? Hoe zwaar en spectaculair moeten de oefeningen zijn. Zoals Steve Maxwell opmerkt: bizarre gymnastics zijn leuk als je tussen de 16-40 bent maar daarna is het de vraag of het nog duurzaam en gezond is.
  • is de CF programmering qua oefeningen in balans? Erwin van Beek van CF 020 schreef bijvoorbeeld een artikel over het gemis van bepaalde oefeningen in CF.

 

Trainen: Trauma of Vrijheid?

Trainen: Trauma of Vrijheid?

Is ons lichaam afbeulen, afzien en keihard trainen wel zo ‘gezond’? Of levert dat eerder Trauma dan Vrijheid op? Dat we het lichaam als aangrijpingspunt kunnen gebruiken in de behandeling van Trauma is een prachtig gegeven voor iedereen die in de (vecht) sport en Body Mind disciplines lesgeeft. Op dit gebied laat ik mij enorm inspireren door bijvoorbeeld Bessel van der Kolk (koop zijn boek Trauma sporen!) en anderen (De tijger ontwaakt van Levine bijvoorbeeld. Waar ik minder over hoor is het effect van zogenaamd ‘hard trainen’ op lichaam, geest en trauma.

Kom ik beter in mijn Lijf?

Na ongeveer 35 jaar geleefd te hebben in een cultuur waarbij je niet hard genoeg kunt trainen ontstaan er wel wat vragen. Is mijn lichaam inderdaad die machine die ik altijd maar moet afbeulen? Kom ik in plaats van dichterbij en meer in mijn lijf er juist niet steeds verder vanaf te staan? Leer ik door al die harde training beter te luisteren naar de signalen van mijn lichaam of blokkeer ik ze juist steeds meer? En al die kleine micro trauma van de dagelijkse training: leverd dat mij Vrijheid en Vitaliteit op of juist het tegendeel? Als ik af en toe mensen ontmoet vanuit mijn werkterrein bewegingswetenschappen/Psychologie dan valt het me op dat er veel heel hard trainende mensen zijn die het contact met hun lijf – en dus ook een deel van hun GEVOEL – kwijt zijn.

Steve Maxwell (een hele wijze oude man/Fitness guru en Black Belt Gracie Jiujitsu) heeft ook iets te zeggen over hoe trauma sporen in het lichaam achterlaat.

Wat doet het met mijn Geest en Hart?

Verbeter je zelf! Stilstaan is achteruitgang! Maak een betere versie van jezelf! E.t.c. Zou het ook zo kunnen zijn dat deze mindset en cultuur zich tegen ons keert? Want is de impliciete boodschap niet: je bent op dit moment nog niet af, nog niet klaar…nog niet OK! De boodschap van ‘ontwikkel jezelf’, ‘werk aan jezelf’…kan deze ook er niet toe leiden dat het nooit goed genoeg is…dat we nooit tevrden zijn met wie we nu zijn en met wat ons lichaam nu is? Ontwikkel jezelf…ik zie dit steeds meer ook als ONT-wikkel jezelf. Niets meer erbij, maar juist alle franje er af. Niet steeds maar beter en meer, maar juist dankbaar en tevreden met wat is.

 

 

 

 

Warming -up & Stretching

warming-up

Een artikel wat ik schreef voor Ringsport Magazine. Met onder meer de 7 meest gemaakte fouten in de (vecht) sport warming-up en de zin en onzin van ‘rekken’. Ik zou er nu aan willen toevoegen dat er geen slechte of goede warming-up is: het gaat er om welk doel je met je warming-up wilt bereiken. Als je je doel met een bepaalde warming-up bereikt, dan is deze dus functioneel. Of hij daarmee ook veilig is, is een andere vraag.

Concentric only training (Carel Schott en Erik Hein)

concentric

Concentric only training is een geweldige trainingsvorm met enkele unieke eigenschappen:

  • minimale belasting (fasciale)  bindweefsel vanwege het ontbreken van de stretch shortening cycle en excentrische contracties
  • grote energie verbruik t.o.v andere vormen van training

In het artikel bespreken we ook 2 gave protocollen:

  • Protocol 1: Concentric only op cardio apparatuur
  • Protocol 2: Concentric only met de power sled

concentric-only

 

 

In de ban van de Ring (1): Sportanalyse

125

Sport analyse van het Kickboksen vanuit een handelingstheoretische visie. Dat wil zeggen dat het Kickboksen als sport als uitgangspunt is genomen om te komen tot een effectieve fysieke analyse en fysieke training. Niet de trainingsleer staat centraal maar het kickboksen. En Kickboksen is:

  • explosief handelen  (a lactisch anaerobe vermogen)
  • volhouden explosief handelen (a lactisch anaerobe capaciteit)
  • volhouden explosief handelen onder vermoeidheid (anaerobe lactische systeem)
  • snel herstellen (snel zuurstof schuld oplossen)
  • een hele partij blijven herstellen (zuurstof systeem)

125-sg-6-2013-hein